Μέσα σε διάστημα λίγων ημερών, η γερμανική εφημερίδα βρέθηκε δύο φορές στο επίκεντρο για τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να παρουσιάσει ελληνικές ποδοσφαιρικές επιτυχίες. Πρώτα ήταν ο ΟΦΗ. Τώρα, η Εθνική Ελλάδος.
Και όταν κάτι συμβαίνει για δεύτερη φορά μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, δύσκολα αντιμετωπίζεται απλώς ως μια άτυχη επιλογή λέξεων.
Πρώτα ο ΟΦΗ: Η «ομάδα χωρίς όνομα»
Η αρχή έγινε μετά την ιστορική ευρωπαϊκή νίκη του ΟΦΗ με 2-0 επί της Χόφενχαϊμ, στις 17 Σεπτεμβρίου.
Αντί η μεγάλη επιτυχία της κρητικής ομάδας να παρουσιαστεί πρωτίστως ως αυτό που ήταν ,μια σημαντική αγωνιστική υπέρβαση απέναντι σε εκπρόσωπο της Bundesliga δηλαδή , η Bild επέλεξε να εστιάσει στο μέγεθος του... παθήματος της γερμανικής ομάδας.
Ο χαρακτηρισμός που συνόδευσε την αναφορά της ήταν «no-name» για τον ΟΦΗ, παρουσιάζοντας ουσιαστικά το αποτέλεσμα ως «ευρωπαϊκή ταπείνωση» της Χόφενχαϊμ απέναντι σε μια ομάδα «χωρίς όνομα».
Μόνο που ο ΟΦΗ έχει όνομα. Και ιστορία.
Έναν σύλλογο που ιδρύθηκε το 1925, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της αθλητικής και κοινωνικής ζωής του Ηρακλείου και που έχει γράψει τη δική του διαδρομή στο ελληνικό ποδόσφαιρο, δεν μπορείς να τον μετατρέπεις σε «ανώνυμο» απλώς επειδή δεν βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της αναγνωρισιμότητας του γερμανικού κοινού.
Αυτό ακριβώς επισήμανε και ο Δήμαρχος Ηρακλείου, Αλέξης Καλοκαιρινός, ο οποίος απάντησε επίσημα στη γερμανική εφημερίδα, χαρακτηρίζοντας τον όρο αδόκιμο και υποτιμητικό.
Και η ουσία της απάντησής του συμπυκνώθηκε ιδανικά σε μία φράση:
«Ο ΟΦΗ δεν έγινε επώνυμος νικώντας την ομάδα σας. Απλώς, σας έγινε γνωστός».
Και τώρα η Εθνική: Ο «ποδοσφαιρικός νάνος»
Θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει το περιστατικό με τον ΟΦΗ μια ατυχή υπερβολή του γερμανικού Τύπου.
Μόνο που λίγες ημέρες αργότερα ήρθε η δεύτερη περίπτωση.
Η Εθνική Ελλάδος επικράτησε με 1-0 της Γερμανίας στο Άουγκσμπουργκ για το Nations League, με το γκολ του Δημήτρη Κουρμπέλη, πετυχαίνοντας μάλιστα την πρώτη νίκη της ιστορίας της απέναντι στη γερμανική εθνική ομάδα.
Και ποιος ήταν αυτή τη φορά ο τίτλος της Bild;
«Ένας ποδοσφαιρικός νάνος έβαλε φρένο στον Κλοπ».
Ο «no name» ΟΦΗ έγινε, λοιπόν, μέσα σε λίγες ημέρες ο «ποδοσφαιρικός νάνος» Ελλάδα.
Η δημοσιογραφική υπερβολή έχει και όρια
Προφανώς οι έντονοι τίτλοι αποτελούν μέρος της ταυτότητας ενός tabloid μέσου όπως η Bild. Η υπερβολή, η πρόκληση και η προσπάθεια να τραβήξει ένας τίτλος το βλέμμα του αναγνώστη δεν αποτελούν κάτι καινούργιο στη δημοσιογραφία.
Υπάρχει, όμως, μια σημαντική διαφορά.
Άλλο να ασκείς σκληρή κριτική στη Χόφενχαϊμ ή στην Εθνική Γερμανίας επειδή έχασαν παιχνίδια στα οποία θεωρούνταν φαβορί και άλλο να υποβαθμίζεις τον αντίπαλο προκειμένου να κάνεις την ήττα να φαίνεται ακόμη μεγαλύτερη.
Γιατί, τελικά, αυτή είναι η αντίφαση.
Για να παρουσιαστεί ως «ταπείνωση» η ήττα μιας γερμανικής ομάδας, πρέπει προηγουμένως να μειωθεί η αξία εκείνου που τη νίκησε.
Ο ΟΦΗ πρέπει να γίνει «no name».
Η Ελλάδα πρέπει να γίνει «ποδοσφαιρικός νάνος».
Μόνο που στο ποδόσφαιρο τα ονόματα, οι προϋπολογισμοί και η θεωρητική ισχύς δεν κερδίζουν από μόνα τους αγώνες.
Η Ελλάδα, πάντως, μόνο «ανώνυμη» δεν είναι
Ειδικά στην περίπτωση της Εθνικής Ελλάδος, ο χαρακτηρισμός αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν τοποθετηθεί δίπλα στην ιστορία.
Η Ελλάδα μπορεί να μην ανήκει στις παραδοσιακές υπερδυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Αυτό είναι μια πραγματικότητα.
Είναι όμως η χώρα που το 2004 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, σε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία της διοργάνωσης.
Μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει την Ελλάδα αουτσάιντερ απέναντι στη Γερμανία. Μπορεί να μιλήσει για διαφορά μεγέθους, χρηματιστηριακής αξίας, παραστάσεων ή ποδοσφαιρικής ισχύος.
Όλα αυτά αποτελούν θεμιτή ποδοσφαιρική συζήτηση.
Ο χαρακτηρισμός «ποδοσφαιρικός νάνος», όμως, δεν προσθέτει κάποια ουσιαστική πληροφορία. Προσθέτει απαξίωση.
Η καλύτερη απάντηση δόθηκε στο γήπεδο
Ίσως, τελικά, η καλύτερη απάντηση προς τέτοιους χαρακτηρισμούς να μη χρειάζεται πολλές λέξεις.
Ο ΟΦΗ απάντησε στη Χόφενχαϊμ με 2-0.
Η Ελλάδα απάντησε στη Γερμανία με 0-1.
Και στις δύο περιπτώσεις, εκείνοι που παρουσιάστηκαν ως μικροί ήταν εκείνοι που έφυγαν από το γήπεδο νικητές.
Αρκεί, καμιά φορά, να κερδίσει κανείς για να αναγκάσει όσους τον υποτίμησαν να μάθουν το όνομά του.