«Ουδείς αναντικατάστατος», λέει το γνωστό κλισέ. Στην περίπτωση του Λιονέλ Μέσι, όμως, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά.
Η Αργεντινή μπορεί να βρει νέο αρχηγό, άλλον ποδοσφαιριστή για να φορέσει το «10» και φυσικά νέα αστέρια. Αυτό που δεν μπορεί να κάνει ο Σκαλόνι είναι να βάλει απλώς κάποιον στη θέση του Μέσι και να περιμένει από εκείνον να κάνει όσα έκανε ο Λέο.
Γι' αυτό και η επόμενη ημέρα της Αλμπισελέστε δεν αφορά τόσο τον αντικαταστάτη του Μέσι, όσο τον τρόπο με τον οποίο θα μοιραστούν οι αρμοδιότητές του.
Άλβαρες και Λαουτάρο αναλαμβάνουν το γκολ
Ο Χουλιάν Άλβαρες είναι ίσως ο πρώτος που θα κληθεί να κάνει ένα βήμα μπροστά.

Η ταχύτητα, η πίεση χωρίς την μπάλα, οι κινήσεις του στην πλάτη της άμυνας και η ικανότητά του να παίζει τόσο ως καθαρό «9» όσο και γύρω από έναν δεύτερο επιθετικό δίνουν στον Σκαλόνι αρκετές επιλογές.
Πλέον, όμως, θα χρειαστεί και κάτι περισσότερο: να γίνει ένας από τους παίκτες που θα αναλαμβάνουν την επίθεση όταν η ομάδα δυσκολεύεται.
Δίπλα του υπάρχει ο Λαουτάρο Μαρτίνες. Διαφορετικός επιθετικός, περισσότερο παίκτης περιοχής, με εμπειρία και ικανότητα στο τελείωμα. Ο Σκαλόνι μπορεί να χρησιμοποιήσει τους δύο εναλλάξ, αλλά και μαζί όταν χρειάζεται περισσότερη παρουσία στην αντίπαλη περιοχή.
Χωρίς τα γκολ και τις ασίστ του Μέσι, η παραγωγή στην επίθεση θα πρέπει πλέον να μοιραστεί και οι δύο φορ είναι οι πρώτοι που καλούνται να καλύψουν μέρος αυτού του κενού.
Ένσο και Μακ Άλιστερ παίρνουν τα κλειδιά
Ίσως ακόμη σημαντικότερη να είναι η αλλαγή στη μεσαία γραμμή.
Ο Ένσο Φερνάντες μπορεί να δώσει στην Αργεντινή την πρώτη πάσα, αλλαγές παιχνιδιού και κάθετο ποδόσφαιρο. Ο Αλέξις Μακ Άλιστερ μπορεί να κινηθεί ψηλότερα, να συνδυαστεί γύρω από την περιοχή και να αποτελέσει τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στο κέντρο και την επίθεση.
Με τον Μέσι στο γήπεδο, μεγάλο μέρος της δημιουργίας περνούσε αναπόφευκτα από τα πόδια του. Χωρίς εκείνον, Ένσο και Μακ Άλιστερ θα πρέπει να έχουν περισσότερες επαφές και μεγαλύτερη ευθύνη στην ανάπτυξη.
Δεν χρειάζεται κάποιος από τους δύο να μετατραπεί σε κλασικό «δεκάρι». Χρειάζεται, όμως, η Αργεντινή να δημιουργεί πλέον μέσα από περισσότερους παίκτες.
Νίκο Παζ και Μασταντουόνο για το απρόβλεπτο
Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της επόμενης ημέρας.
Ο Νίκο Παζ μπορεί να προσφέρει δημιουργία ανάμεσα στις γραμμές, τεχνική ποιότητα και την τελική πάσα που θα χρειαστεί η Αργεντινή απέναντι σε κλειστές άμυνες. Είναι ένας ποδοσφαιριστής που μπορεί να παίξει πίσω από τον επιθετικό και να δώσει στον Σκαλόνι ένα διαφορετικό είδος «10».
Ο Φράνκο Μασταντουόνο προσφέρει κάτι άλλο: παιχνίδι από τα άκρα, ατομική ενέργεια, ντρίμπλα και ένα αριστερό πόδι που μπορεί να δημιουργήσει καταστάσεις ξεκινώντας από δεξιά.
Κανείς τους δεν πρέπει να φορτωθεί την ταμπέλα του «νέου Μέσι». Μπορούν, όμως, να προσθέσουν το στοιχείο του απρόβλεπτου που αναπόφευκτα θα λείψει όταν αποχωρήσει ο Λέο.
Γκαρνάτσο και Σουλέ ανοίγουν το γήπεδο
Υπάρχουν και λύσεις που μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο επιτίθεται η Αργεντινή.
Ο Αλεχάντρο Γκαρνάτσο προσφέρει ταχύτητα, κάθετο παιχνίδι και δυνατότητα στο ένας εναντίον ενός από την αριστερή πλευρά. Μπορεί να δώσει πλάτος και να επιτρέψει στην Αλμπισελέστε να γίνει περισσότερο ομάδα μεταβάσεων.
Ο Ματίας Σουλέ, από την άλλη, μπορεί να ξεκινήσει από δεξιά και να κινηθεί προς τα μέσα με το αριστερό του πόδι, δίνοντας δημιουργία και απειλή έξω από την περιοχή.
Ακριβώς επειδή δεν θα υπάρχει πλέον ο Μέσι, ο Σκαλόνι μπορεί να χρειαστεί περισσότερους καθαρούς εξτρέμ και μεγαλύτερη ισορροπία στις δύο πλευρές του γηπέδου.
Η επόμενη Αργεντινή πρέπει να γίνει πιο συλλογική
Αυτό είναι τελικά το μεγαλύτερο στοίχημα.
Ο Σκαλόνι δεν χρειάζεται να βρει έναν παίκτη που θα κάνει τα πάντα.
Χρειάζεται να πάρει διαφορετικά πράγματα από διαφορετικούς ποδοσφαιριστές.
Τα γκολ από Άλβαρες και Λαουτάρο. Τον έλεγχο και την πρώτη δημιουργία από Ένσο. Τις συνδέσεις από τον Μακ Άλιστερ. Τη φαντασία του Νίκο Παζ. Την ατομική ενέργεια του Μασταντουόνο. Την ταχύτητα του Γκαρνάτσο και το αριστερό πόδι του Σουλέ.
Και πίσω από όλους αυτούς, παίκτες όπως ο Κριστιάν Ρομέρο θα πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερο βάρος και στο κομμάτι της ηγεσίας.
Το ταλέντο, λοιπόν, υπάρχει. Το ίδιο και οι επιλογές.
Αυτό που δεν υπάρχει είναι άλλος Μέσι.
Και ίσως εκεί βρίσκεται η απάντηση για την επόμενη ημέρα της Αλμπισελέστε.
Ο Σκαλόνι δεν πρέπει να βρει ποιος θα γίνει ο νέος Μέσι. Πρέπει να δημιουργήσει μια Αργεντινή που θα μπορεί να κερδίζει χωρίς να χρειάζεται έναν.
